دلشدگان

چشمانت را

زیراتگاه آسمان خواهم کرد،

و نگاهت را بر سر در بهشت

خواهم آویخت...

دل ریش ریشم را

فرش مخمل بافی خواهم کرد

تا صدایت هر صبح

بند بند آن را بلرزاند،

و نگاهم را

به نیابت از آسمان

قربانی چشمهایت خواهم کرد،

تو تنها مرا نگاه کن...

پ.ن: از همه ی دوستانی که این چند روزه به اینجا اومدن و نظر گذاشتن و من نتونستم بهشون سر بزنم عذرخواهی میکنم. کمی گرفتار شدم و شاید روزی پنج دقیقه هم نتونم بیام... مطمئن باشین که جبران خواهم کرد. شاد باشین.