خلوت دل...
اگر زمانی،
توانستی در تنهایی آرام و ساکت دلم
خانه کنی،
خواهید دید که چگونه
سراسر وجودت را
به اندازه ی تمام ستاره های عالم
بوسه میکارم،
خواهی دید که چگونه
نگاه همیشه منتظرم را
فرش قرمز زیر پایت میکنم
و با اشکهایم
موهایت را گلاب باران میکنم
کاش میدانستی که چقدر دوستت دارم...
+ نوشته شده در هشتم اردیبهشت 1387ساعت   توسط هنگ بزرگ
|

